سنگ قبر یک دیکتاتور

سنگ قبر یک دیکتاتور






با توجه به شایعات بی اساس مرگ و میر اخیر، مطلبی در این مورد هست که لازم است شایعه پراکنان کودتاچی بدانند. اسکندر مقدونی جنایتکار، هنگامی که در یکی از شهرهای ایران از گورستان عبور می کرد از مشاهده سنگ قبرها بشدت متعجب شد. پیرمردی که آنجا بود را خطاب قرار داد و پرسید که چرا در شهر شما همه مردم در سنین کودکی یا نوجوانی می میرند؟ و به سنگ قبرها اشاره کرد که روی آنها نام متوفی و مدت زندگی او را نوشته بود و همه عددها بین یک تا ده بود.

پیرمرد سری تکان داد و گفت در شهر ما رسم بر این است که بجای عمر طبیعی افراد، میزانی که شخص در عمرش گناه نکرده است را بعنوان عمر واقعی و ارزشمند او حساب می کنیم، هر کسی در آخر عمرش، روزهایی که مرتکب گناه نشده را می شمرد و حساب می کند که چند سال می شود، اگر بطور مثال جمع همه روزهای بدون گناه بشود دو سال، ما روی سنگ قبر او می نویسیم "مدت زندگی 2 سال."

اسکندر کمی در خود فرو رفت و از پیرمرد سئوال کرد که اگر اسکندر کبیر در شهر شما بمیرد، روی سنگ قبر او چه خواهید نوشت؟

آن مرد روشن ضمیر پاسخ داد روی سنگ قبر تو می نویسیم: «اسکندر، مردی که هرگز زاده نشد!»

راز خوشبختی

راز خوشبختی

تاجری پسرش را برای آموختن « راز خوشبختی » به نزد خردمندترین انسانها فرستاد
پسر جوان چهل روز تمام در صحرا راه می رفت تا اینکه بالاخره به قصری زیبا برفراز کوهی رسید. مرد خردمندی که او در جستجویش بود آنجا زندگی می کرد بجای اینکه با یک مرد مقدس روبرو شود وارد تالاری شد که جنب و جوش بسیاری در آن به چشم می خورد
فروشندگان وارد و خارج می شدند و مردم در گوشه ای گفتگو می کردند
ارکستر کوچکی موسیقی لطیفی می نواخت و روی یک میز انواع و اقسام خوراکیهای لذیذ آن منطقه چیده شده شده بود .خردمند با این و آن در گفتگو بود و جوان ناچار شد دو ساعت صبر کند تا نوبتش فرا رسد خردمند با دقت به سخنان مرد جوان که دلیل ملاقاتش را توضیح می داد گوش کرد اما به او گفت که فعلا وقت ندارد که « راز خوشبختی» را برایش فاش کند پس به او پیشنهاد کرد که گردشی در قصر بکند و حدود دو ساعت دیگر به نزد او بازگردد مرد خردمند اضافه کرد : معذالک می خواهم از شما خواهشی بکنم آنوقت یک قاشق کوچک بدست پسر جوان داد و دو قطره روغن در آن ریخت و گفت : در تمام این مدت گردش این قاشق را در دست داشته باشید و کاری کنید که روغن آن نریزد
مرد جوان شروع کرد به بالا و پایین رفتن از پله های قصر در حالیکه چشم از قاشق برنمی داشت دو ساعت بعد به نزد خردمند برگشت
مرد خردمند از او پرسید : ایا فرشهای ایرانی اتاق ناهارخوری را دیدید؟
آیا باغی را که استاد باغبان ده سال صرف آراستن ان کرده است دیدید ؟
آیا اسناد و مدارک زیبا و ارزشمند مرا که روی پوست آهو نگاشته شده در کتابخانه ملاحظه کردید ؟
مرد جوان شرمسار اعتراف کرد که هیچ چیز ندیده است.
تنها فکر و ذکر او این بوده که قطرات روغنی را که خردمند به او سپرده بود حفظ کند . خوب پس برگرد و شگفتیهای دنیای مرا بشناس ؛ آدم نمی تواند به کسی اعتماد کند مگر اینکه خانه ای را که او در آن ساکن است بشناسد.
مرد جوان با اطمینان بیشتری این بار به گردش در کاخ پرداخت ؛ در حالیکه همچنان قاشق را بدست داشت با دقت و توجه کامل آثار هنری را که زینت بخش دیوارها و سقفها بود می نگریست. او باغها را دید و کوهستانهای اطراف را . ظرافت گلها و دقتی را که در نصب آثار هنری در جای مطلوب بکار رفته بود تحسین کرد
وقتی به نزد خردمند بازگشت همه چیز را با جزییات برای او توصیف کرد
خردمند پرسید : پس آن دو قطره روغنی که به تو سپرده بودم کجاست؟
مرد جوان قاشق را نگاه کرد و متوجه شد که آنها را ریخته است. آنوقت مرد خردمند به او گفت :
تنها نصیحتی که به تو می کنم اینست؛ راز خوشبختی اینست که : « همه شگفتیهای جهان را بنگری بدون اینکه هرگز دو قطره روغن داخل قاشق را فراموش کنی » آدم نمی تواند به کسی اعتماد کند مگر اینکه خانه ای را که او در آن ساکن است بشناسد.
گزیده ای ازکتاب کیمیاگر اثر پائولو کوئیلو

saga

Det var en gång en kung som var så sjuk att ingen läkare kunde bota honom. Han kallade då till sig en vis man, som förklarade att bara om kungen satte på sig en skjorta som burits av en lycklig människa kunde gan bli fresk igen.
Kungen beordrade genast sin statsminister att leta reda på en sådan människa. Och statsministern reste land och rike runt, men kunde inte finna någon lycklig människa.
En dag, när han redan givit upp hoppet, gick statsministern vilse bland de trånga gränderna i de fattigaste kvarteren i en stad. Till sist måste han fråga en gammal man om vägen. Mannen satt på gatan, mumsade på en bit bröd och – det lade statsministern märke till – såg ovanlig glad ut.
– Är du lycklig? Frågade statsministern.
– Ja, svarade manen, varje dag tackar jag min gud för att jag får äta mitt bröd.
Problemet var att mannen inte ägde någon skjorta.
Han är inte lycklig. Idag eller imorgon straffar gud honnom men när vi inte vet. Om det tar längre tid straffas mer och starkare.
Jag väntade och väntade men han blev bätre och bäre till sist kom talibanernar tid och dom mordade honom med yxor och stenar efter två mil drag efter hästar.

sex blinda män

I en liten by bodde sex blinda män. En dag fick de en elefant. Männen bestämde sig för att ta reda på hur en elefant ser ut.
Den förste mannen kände på elefantens snabel.
En elefant är som en orm sa han den är lång och böjlig. Den andra mannen kände på elefantens betar. En elefant år som en vass kniv, sa han. Den tredje mannen kände på elefantens öron. En elefant är som ett stort lent löv, sa han. Den fjärde mannen kände på ett av elefantens ben.
En elefant är som träd, sa han. Det är Rund och hård.
Den femte mannen kände på elefantens ena sida.
En elefant är precis som en vägg. Den är hög och bred. Till slut kände den sjätte mannen på elefantens svans. En elefant är som ett långt tunt rep, sa han. Efter att ha känt på elefanten började de sex männen att bråka. Var och en tyckte just han hade rätt. Och alla hade ju rätt och vis.